عرفان فرجی، نوجوان ۱۸ ساله اهل شهر ری، در جریان اعتراضات مردمی این شهر با شلیک مستقیم گلوله جنگی توسط نیروهای حکومتی جمهوری اسلامی ایران جان باخت. او تنها یک هفته از ورودش به هجدهسالگی گذشته بود؛ سنی که باید آغاز زندگی باشد، اما با آتش سرکوب خاموش شد.
شهید راه آزادی دیار پورچهریق، ۳۲ ساله، فرزند علی، اهل روستای «پتەویر» از توابع سلماس، در جریان اعتراضات مردمی تهران با شلیک مستقیم نیروهای سرکوب جان خود را از دست داد.
دیار که برای کار و مسافرکشی به تهران آمده بود، روز ۲۱ دی ۱۴۰۴ در محله پونک هدف گلوله قرار گرفت و یک روز بعد، در ۲۲ دی ۱۴۰۴ هویتش تأیید شد.
او جوانی زحمتکش و مجرد بود؛ از روستای «چهریق» و ساکن «پتەویر»، که برای تأمین زندگی راهی پایتخت شد، اما در خیابانهای تهران با خشونت عریان حاکمیت مواجه گردید. جانباختن دیار، سندی دیگر از سرکوب شهروندان بیدفاع و تداوم سیاست گلوله در برابر مطالبهی حق است.
راه دیار و همه شهیدان، ادامه خیزش است؛ گسترش قیام است؛ و ایستادن تا رسیدن به آزادی ایران. این مسیر با گلوله متوقف نمیشود و با اتحاد مردم، هر روز گستردهتر خواهد شد.
نظرات
ارسال یک نظر