رد شدن به محتوای اصلی

پست ویژه

چشمانِ سرخِ کرج

  برخی چهره‌ها در تاریخ یک ملت، فراتر از یک تصویر ساده، به نمادی از ایستادگی بدل می‌شوند. بهرام اخلاقی، مرد ۵۲ ساله‌ی کرجی و پدر دو فرزند، یکی از همین چهره‌هاست که در شامگاه خونین ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، لرزه بر تن استبداد انداخت. 

محمدرضا محسنی؛ شلیک به پیشانیِ آرزوها

 


واژه «ورزشکار» همیشه تداعی‌گر قدرت و نشاط است، اما در تاریخ ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، این واژه در جنوب تهران با مفهوم ایثار گره خورد. محمدرضا محسنی، جوان ۲۳ ساله و ورزشکار تهرانی، یکی از قهرمانانی است که در جریان اعتراضات سراسری ایران، جان خود را فدای آرمان آزادی کرد.

محمدرضا که در میان دوستان و خانواده به اخلاق نیکو و فیزیک ورزشی‌اش شناخته می‌شد، تحصیلات خود را تا مقطع دیپلم گذرانده و در آستانه ساختن آینده‌ای روشن بود. اما واقعه تلخ در منطقه ۱۵ تهران رقم خورد؛ جایی که او هدف شلیک مستقیم گلوله به پیشانی قرار گرفت. هدف‌گیری دقیق پیشانی توسط مزدوران، نشان از قصد مستقیم برای خاموش کردن صدای جوانی دارد که جرمش تنها ایستادگی برای حق بود.

پیکر پاک محمدرضا محسنی در میان اندوه خانواده و دوستانش در بهشت‌زهرا به خاک سپرده شد. شهادت او در محله‌های جنوب تهران، موجی از آگاهی را برانگیخت. امروز نام محمدرضا محسنی نه تنها به عنوان یک دیپلمه ورزشکار، بلکه به عنوان نماد شجاعت نسل زد (Generation Z) در تاریخ قیام ۱۴۰۴ ثبت شده است. یادآوری رشادت‌های او در منطقه ۱۵، گواهی بر این مدعاست که شعله آزادی با شلیک گلوله خاموش نمی‌شود، بلکه از محله‌ای به محله دیگر تکثیر می‌گردد.


نظرات

پست‌های پرطرفدار