حبیب معلمی شلیک از پشتِ سر
۱۸ دیماه ۱۴۰۴، فردیس کرج شاهد جنایتی تکاندهنده بود. حبیب معلمی، مهندس مکانیک ۳۳ ساله و از کارکنان شرکت مپنا، در حالی که هدف تکتیراندازان قرار گرفت، جان خود را برای آزادی فدا کرد.
مجتبی ترشیز؛ از فوتبال تا آزادی
مجتبی ترشیز، فرزند سرزمین مازندرانی، اهل قائمشهر، نه فقط یک بازیکن فوتبال بود— بلکه نماد مردانگی، عشق به خانواده و شجاعت در لحظهٔ حقیقت. او در مسیر حرفهای خود برای تیمهای نساجی مازندران، تراکتورسازی تبریز، فجرسپاسی شیراز و مس کرمان تلاش کرد و در قلب هواداران فوتبال ایران جای داشت،
اما وقتی مردم به خیابانها آمدند تا برای کرامت انسانی و آزادی اعتراض کنند، مجتبی هم بیپرده در کنار آنها ایستاد.
در اعتراضات سراسری دیماه ۱۴۰۴، در تهران، نیروهای سرکوبگر حکومتی با گلولههای مستقیم به صفوف مردم حمله کردند و مجتبی ترشیز در حالی که برای همسرش سپر شد و او را محافظت کرد، هدف تیراندازی قرار گرفت و جانش را در آغوش خانواده تقدیم آزادی کرد.
مجتبی ترشیز نه فقط بازیکن فوتبال بود، بلکه پهلوانی بود که در جدال بین ظلم و آزادی، انتخابش را روشن کرد و تا آخر ایستاد. یادش راه ماست، تا آزادی.
نظرات
ارسال یک نظر