چشمانِ سرخِ کرج
برخی چهرهها در تاریخ یک ملت، فراتر از یک تصویر ساده، به نمادی از ایستادگی بدل میشوند. بهرام اخلاقی، مرد ۵۲ سالهی کرجی و پدر دو فرزند، یکی از همین چهرههاست که در شامگاه خونین ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، لرزه بر تن استبداد انداخت.
غزاله سادات حسینی؛ شلیک به قلبِ آگاهی
غزاله سادات حسینی، ۲۵ ساله و کارشناس روانشناسی، میان دوستانش به واسطه اخلاق والای انسانیاش شناخته میشد؛ دختری که زندگیاش را وقف درک و التیام دردهای دیگران کرده بود. در ۱۹ دی ۱۴۰۴، اصفهان شاهد وداعی تلخ با این جانِ شیفته بود.
غزاله در جریان اعتراضات، با شلیک مستقیم به شکمش هدف کینه قرار گرفت و مظلومانه به شهادت رسید. ترس از نام و یاد او حتی پس از پر کشیدنش ادامه داشت؛ به طوری که اجازه ندادند در زادگاهش، اصفهان، آرام گیرد و پیکر او را غریبانه در گلپایگان به خاک سپردند. اگرچه صدایش را با گلوله پاسخ دادند، اما یاد این دختر آگاه و جسور، تا همیشه در قلب تاریخ ایران زنده خواهد ماند.
نظرات
ارسال یک نظر