سعید، شهید ۱۸ دی اسلامشهر
در جریان اعتراضات سراسری ۱۸ دیماه، یکی از جانباختگان این اعتراضات، جوانی ۳۷ ساله به نام سعید حیدری سزنقی بود؛ جوانی پرشور، پرانرژی و مهربان که به گفته نزدیکانش همیشه تلاش میکرد گرهی از مشکلات دیگران باز کند.
شلیک به قلب دغدغههای نسیم
نسیم پورآقایی، مهندس مکانیک ۴۴ ساله و مادر دو کودک، نمونهای دیگر از انسانهای شریف و آگاه این دیار بود که بسیار دغدغه برابری و آزادی داشت.
او در جریان اعتراضات روز پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در منطقه آریاشهر (خیابان اشرفی اصفهانی) تهران، هدف شلیک مستقیم گلوله ماموران قرار گرفت و جان خود را فدای آزادی کرد.
ابعاد این فاجعه زمانی دردناکتر میشود که بدانیم همسر نسیم پس از اصابت گلوله، مجبور شد پیکر بیجان او را به مدت یک ساعت بر دستان خود حمل کند؛ تصویری تکاندهنده از مظلومیت و تنهایی معترضان در خیابانهای پایتخت.
روایت تحویل پیکر او نیز پرده از آمار هولناک سرکوبها برمیدارد. وقتی خانواده نسیم در روز جمعه ۱۹ دی برای تحویل پیکر او به مرکز پزشکی قانونی کهریزک مراجعه کردند، با عدد باورنکردنی ششهزار کشته بر روی تابلو مواجه شدند؛ نسیم پورآقایی چهارصدمین پیکری بود که در آن بازه زمانی به خانوادهاش تحویل داده شد. مهندسی که با هزاران امید برای فردا، اسیر گلولههای سرخ شد، اما نام و دغدغههایش در تاریخ ایستادگی این سرزمین جاودان خواهد ماند. یادش گرامی.
تو یوتیوب سابسکرایب کن
تو اینستاگرام ریپوست و سیو کن
تو تلگرام لایک کن
تا نام نسیم زنده بماند
نظرات
ارسال یک نظر