تنها فرزند خانواده، قهرمان آزادی
«حامد دلدار»، جوان ۳۲ ساله و تنها فرزند خانواده، در شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در جریان تجمعات اعتراضی در خیابان صفاری رشت هدف شلیک مستقیم گلوله قرار گرفت.
آخرین آرزو، جاودانگی در راه آزادی
«نگذارید بمیرم، من هنوز جوانی نکردم.»
این آخرین جملات تکاندهنده و پر از حسرت «حسین محمودیبرام» است؛ جوان ۳۶ ساله، ورزشکار حرفهای رشتههای والیبال و بدنسازی، و دانشآموخته کارشناسی حقوق که در اوج پویایی و امید به آینده، مسیر جاودانگی را برگزید.
حسین که متولد ۱۳۶۸و اهل فلاورجان بود، در عصر روز ۱۸ دیماه ۱۴۰۴ برای همراهی با زمزمههای حقطلبی مردم از خانه خارج شد، اما شامگاه همان شب در فلاورجان، هدف قرار گرفت و جان خویش را فدای آزادی کرد. شاهدان عینی نقل کردهاند که در آن لحظات تلخ، حتی کسانی که برای یاری رساندن به پیکر نیمهجان او شتافتند نیز از آسیب نیروهای حکومتی در امان نماندند.
پس از شناسایی پیکر او در سردخانه بیمارستان، خانواده شجاع حسین در برابر فشارهای سنگین نهادهای امنیتی برای پذیرش عناوین جعلی و حکومتی ایستادگی کردند و حاضر به معامله بر سر خون فرزند خود نشدند.
سرانجام پس از بیش از یک هفته کارشکنی، پیکر پاک حسین محمودیبرام در روز ۲۶ دیماه ۱۴۰۴ در آرامستان کوهرنگ (روستای پدریاش در استان چهارمحال و بختیاری) به خاک سپرده شد تا خاک آن دیار، آغوش خود را به روی یکی دیگر از فرزندان غیور و وفادار ایران بگشاید. یادش جاودان و نامش بلندباد.
نظرات
ارسال یک نظر