محمد رجبی؛ نامی در حافظه سرخ ایران

 

بخش بزرگی از تاریخ یک سرزمین را کسانی می‌نویسند که در میانه روزمرگی‌های شریفشان، ناگهان به جزیی از حافظه سرخ و تاریخی یک ملت تبدیل می‌شوند.

محمد رجبی بیستگانی، فرزند دلاور شهر زاینده‌رود لنجان در استان اصفهان، یکی از همین چهره‌های ماندگار است. او که ۳۶ سال از بهار زندگی‌اش می‌گذشت، مردی خانواده‌دوست، همسر و پدری فداکار برای پسر ۱۲ ساله‌اش بود. در میان مردم و اهل محل، به عنوان مکانیک خودرو و کاسبی خوش‌اخلاق، منصف و بااصالت شناخته می‌شد که با مدرک دیپلم مکانیک، چرخ زندگی خود را چرخاند و همواره لبخند و مردمداری‌اش زبانزد همگان بود.

اما شامگاه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در رأس ساعت ۲۰:۲۰، این زندگی سراسر شور و کلبه گرم خانوادگی با شلیک مستقیم گلوله کلاشینکف به قلبش، فرو پاشید. شلیکی که از محل پایگاه بسیج انجام شد و محمد را در دم به جمع جاویدنامان راه آزادی پیوند داد. پیکر پاک او سرانجام در روز چهارشنبه ۲۴ دی‌ماه در آرامستان شهر زاینده‌رود (محله بیستجان) به خاک سپرده شد. مراسم تشییع پیکر محمد رجبی بیستگانی در میان تدابیر شدید و در سکوتی کامل برگزار شد؛ سکوتی سنگین و پرمعنا که در درون خود، پژواک هزاران فریاد پنهان و اعتراضی عمیق را به همراه داشت. او که زندگی‌اش سراسر مهر بود، با خون خود برگی دیگر از ایستادگی را رقم زد و نامش برای همیشه به عنوان کسی که در راه آزادی جان باخت، در قلب تاریخ ایران حک شد.