پرواز سرخ دختر بانه در پایتخت

 

پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، دانشگاه بهشتی تهران و خیابان‌های پایتخت، گواه پرپر شدن یکی از استعدادهای درخشان و جسور این مرز و بوم بود.

شیلان صالحی، دانشجوی آگاه و شجاع اهل شهرستان بانه، در جریان اعتراضات مردمی تهران سینه در برابر بیداد سپر کرد و با شلیک مستقیم نیروهای جمهوری اسلامی به شهادت رسید. شیلان که با هزاران امید و آرزو از زادگاهش به تهران آمده بود تا در یکی از معتبرترین دانشگاه‌های کشور مسیر دانایی را طی کند، نشان داد که تعهد به آزادی و وطن، بالاتر از هر مصلحت‌سنجی شخصی است.

اما سنگدلی و هراس حکومت از پیکر بی‌جان این دختر دانشجو، آغازگر دوره‌ای از ابعاد تازهٔ سرکوب و اخاذی از خانواده‌ی داغ‌دیده‌اش شد. نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر پاک شیلان، خانواده را تحت شدیدترین فشارهای روانی قرار دادند و مأموران سرکوب در اقدامی شرم‌آور، دریافت مبالغ هنگفت را شرط تسلیم پیکر فرزندشان کردند. خانواده‌ی او ناچار شدند برای پس گرفتن پیکر عزیزشان، مبلغی در حدود ۱۵۰ میلیون تومان پرداخت کنند تا بتوانند او را به آغوش خاک زادگاهش بازگردانند.

این کارشکنی‌ها و رفتارهای ضدانسانی سبب شد که پیکر شیلان هفته‌ها غریبانه بماند؛ تا اینکه سرانجام پس از گذشت ۱۸ روز از زمان شهادتش، در روز دوشنبه ۶ بهمن‌ماه ۱۴۰۴، پیکر او را به شهرستان بانه منتقل کرده و در آرامستان این شهر به خاک سپردند. شیلان صالحی جانش را در راه آزادی فدا کرد و خون پاکش، پیوند میان کردستان و تهران را در مسیر رهایی مستحکم‌تر ساخت. نام او به عنوان نمادی از آگاهی، ایستادگی و مظلومیت دانشجو در تاریخ ایران ماندگار خواهد بود و مزارش در بانه، سندی زنده بر جنایت و باج‌خواهی ظالمان است.

تو یوتیوب سابسکرایب کن، تو اینستاگرام ریپوست و سیو کن، تو تلگرام لایک کن تا نام شیلان زنده بماند