عرفان داوودی بهاروند، جوانی دلیر، آزاده و پرشور از دیار خرمآباد، در مسیر پرفراز و نشیب آزادی، جان خود را فدای آرمان مردمش کرد. او که پیشتر نیز در جریان خیزش خونین آبان ۹۸ مجروح شده بود، در قیام سراسری ۱۴۰۱، همچنان استوار و مصمم در صفوف مردم معترض ایستاد.
در آذرماه ۱۴۰۱، عرفان در تهران توسط نیروهای امنیتی رژیم بازداشت شد. روزهایی در اسارت گذراند که با شکنجههای سنگین و رفتارهای غیرانسانی همراه بود. اما حتی زیر فشار شکنجه نیز تسلیم نشد. پیکر بیجان او پس از شلیک مرگبار گلوله به سرش، نشانی بود از جنایتی دیگر که با صحنهسازی و روایت جعلی «خودکشی» تلاش در پنهانساختنش داشتند.
تا ۴۰ روز پس از بازداشت، خبری از او نبود. در نهایت، پیکر این شهید سرفراز در سردخانهای بینام یافت شد و در گورستان سرابیاس خرمآباد به خاک سپرده شد؛ اما یادش، نامش و راهش در دل مردم باقی ماند.
عرفان، فقط یک نام نیست؛ او روایتی از ایستادگی است در برابر سرکوب، نمادی از جوانانی که جان بر کف نهادند تا فردایی آزاد و روشن برای میهن بسازند.
با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
نظرات
ارسال یک نظر