فهیمه نجار عجم فرشتهای در میان آتش
۱۸ دی ماه ۱۴۰۴، در تقویم سرخ این سرزمین، با نام زنی گره خورد که معنای شجاعت را در التیام زخمها یافت. فهیمه نجارعجم، نه با سلاح، بلکه با دستانی که برای یاری گشوده شده بود، در میانهی میدان حضور داشت.
ایمان محمدی، جوانی ۲۲ ساله از اسلامآباد غرب، در نخستین روزهای قیام ۱۴۰۱، بهصف مردم آزادیخواه پیوست؛ قیامی که از دل درد و ستم سر برآورد و هزاران دل را در آتش آرزوی رهایی سوزاند.
او در ۳۰ شهریور ۱۴۰۱، در حوالی ساختمان فرمانداری شهر، هدف گلوله مستقیم نیروهای امنیتی قرار گرفت و در خاک میهنش به خون غلطید.
ایمان متولد هشتم مهر ۱۳۶۸ بود. با تحصیلات دیپلم و شغلی کارگری، اما قلبی پر از غیرت و فریادی از عدالت در سینه داشت. او نه سیاستمدار بود و نه چهره مشهور، اما صدای بیصدای هزاران جوانی شد که در تنگنای بیعدالتی، دیگر سکوت را روا نمیدانستند.
ایمان محمدی فقط یک نام نیست؛ روایتی است از شجاعت نسلی که در برابر ظلم ایستاد و با خون خود نوشت: ایران خواهد ایستاد.
با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
نظرات
ارسال یک نظر