نازنین سیدی، معروف به نازی یا حوا سیدی حاجی‌آقا، زن ۴۵ ساله ساکن کرج بود که در جریان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ جان خود را از دست داد. او مادر پسری ۱۹ ساله بود؛ مادری که زندگی‌اش با مهر به فرزند و امید به آینده گره خورده بود، اما شامگاه ۱۹ دی‌ماه، در خیابان‌های کرج، زندگی‌اش به شکلی تلخ پایان یافت.
نازنین در محدوده مهرشهر و گلشهر کرج، در جریان اعتراضات مردمی، هدف شلیک مستقیم گلوله قرار گرفت و بر زمین افتاد. بر اساس روایت شاهدان عینی، پس از آن‌که او مجروح روی زمین افتاده بود، یکی از مأموران به پیکرش نزدیک شد و با شلیک گلوله‌ای به قلبش، جان او را گرفت. این روایت، تصویری تکان‌دهنده از لحظاتی است که خانواده‌ها و شاهدان از آن روزهای خونین به یاد دارند؛ لحظاتی که در آن، زندگی انسان‌ها در میان خشونت و هراس از دست می‌رفت.
نازنین تنها یک نام در میان گزارش‌های مربوط به اعتراضات نبود؛ او زنی با ۴۵ سال زندگی، خاطرات، پیوندهای خانوادگی و آرزوهایی برای آینده بود. مهم‌تر از همه، او مادر پسری ۱۹ ساله بود که ناگهان با فقدان مادرش روبه‌رو شد؛ فقدانی که هیچ واژه‌ای نمی‌تواند عمق آن را به‌درستی توصیف کند.
درگذشت نازنین سیدی، همچون دیگر جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، یادآور رنج خانواده‌هایی است که عزیزانشان را در خیابان‌ها از دست دادند. پشت هر نام، زندگی‌ای قرار دارد که ادامه‌اش می‌توانست سرشار از لحظه‌های معمولی اما ارزشمند باشد؛ دیدارهای خانوادگی، گفت‌وگوهای روزانه، نگرانی‌های مادرانه و امید به روزهایی که هنوز نیامده بودند.
روایت کشته‌شدن نازنین، به‌ویژه با توجه به آنچه شاهدان درباره لحظات پایانی زندگی او گفته‌اند، نیازمند ثبت دقیق شهادت‌ها و حفظ شواهد است تا حقیقت آنچه رخ داده، روشن بماند و صدای خانواده‌های داغدار شنیده شود.
نازنین سیدی در ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴ جان باخت؛ زنی که زندگی‌اش با مادری و پیوندهای خانوادگی معنا داشت و مرگش، پسری جوان را از حضور مادر محروم کرد. یاد او و همه کسانی که در آن روزها جان خود را از دست دادند، باید در حافظه خانواده‌ها و جامعه باقی بماند؛ نه برای فراموش‌کردن زندگی‌ای که از دست رفت، بلکه برای به‌یادآوردن انسانی که روزی در کنار عزیزانش زندگی می‌کرد و آینده‌ای پیش رو داشت.
تو یوتوب سابسکرایب کن
تو اینستا سیو و ریپوست کن
تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم
نظرات
ارسال یک نظر