هادی فغانی؛ کارگری که بازنگشت
هادی فغانی، کارگر جوان اهل گرگان و پدر یک کودک خردسال، یکی از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ است؛ مردی که زندگی‌اش با کار و تلاش برای خانواده می‌گذشت، اما در شامگاه ۱۸ دی‌ماه، در یکی از تلخ‌ترین شب‌های اعتراضات، جان خود را از دست داد.
هادی فرزند صادق بود. او برای گذران زندگی و تأمین نیازهای خانواده‌اش کار می‌کرد و فرزندی خردسال داشت که به حضور و محبت پدر نیازمند بود. هنوز سال‌های زیادی از زندگی پیش روی او قرار داشت؛ سال‌هایی که می‌توانست در کنار خانواده‌اش بگذراند، شاهد بزرگ‌شدن فرزندش باشد و برای آینده‌ای بهتر تلاش کند. اما آنچه برای او و خانواده‌اش رقم خورد، داغی سنگین و فقدانی جبران‌ناپذیر بود.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، هادی روز پنج‌شنبه، ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در محدوده ایستگاه اول قلعه‌حسن یا منطقه پارتیان در گرگان هدف شلیک مستقیم قرار گرفت. در برخی روایت‌ها آمده است که گلوله از فاصله‌ای حدود ۳۰ متر به سر او اصابت کرد و جانش را در همان محل گرفت. همچنین، بنا بر روایت منابع مطلع، او هنگام تیراندازی برای خرید به مغازه رفته بود و استفاده از ماسک در ماجرای هدف قرار گرفتنش مطرح شده است. جزئیات این روایت‌ها به‌طور مستقل تأیید نشده‌اند.
مرگ هادی تنها پایان زندگی یک کارگر نبود؛ خانواده‌ای را از حضور پدر محروم کرد و کودکی خردسال را با جای خالی او روبه‌رو ساخت. پشت هر نامی که در فهرست جان‌باختگان ثبت می‌شود، انسانی با آرزوها، مسئولیت‌ها و پیوندهای عاطفی قرار دارد؛ انسانی که عزیزانش او را با خاطره‌ها و لحظه‌های مشترک به یاد خواهند آورد.
هادی فغانی در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در گرگان جان باخت؛ کارگری که باید پس از پایان روز، به زندگی و خانواده‌اش بازمی‌گشت، اما بازنگشت. نام او و روایت زندگی‌اش شایسته ثبت و یادآوری است؛ تا در میان خبرها و آمارها، زندگی انسانی او و رنج خانواده‌ای که از دست دادند، فراموش نشود.
نظرات
ارسال یک نظر