امیررضا رستمی، جوان ۲۲ ساله اهل تهران و سرباز وظیفه ارتش، شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، برابر با ۸ ژانویه ۲۰۲۶، در جریان اعتراضات مردمی در منطقه فلاح یا یافت‌آباد تهران جان باخت.
او مجرد بود و برای گذراندن مرخصی به خانه بازگشته بود؛ تنها حدود دو ماه تا پایان خدمت سربازی‌اش باقی مانده بود، اما سرنوشت برای او پایانی تلخ رقم زد.گفته می‌شود امیررضا پیش از ترک خانه، رو به مادرش گفت: «اگر برنگشتم، سرت را بالا بگیر و به من افتخار کن.» جمله‌ای که امروز در یاد و خاطره خانواده‌اش، نشانی از دلبستگی او به وطن و آمادگی‌اش برای ایستادن در برابر خطر است.
بر اساس گزارش‌های منتشرشده، امیررضا در جریان اعتراضات با شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر و اصابت گلوله جنگی به ناحیه قلب و پهلو کشته شد. در برخی روایت‌ها آمده است که هنگام اصابت گلوله، در حال بازگرداندن گاز اشک‌آوری بود که نیروهای امنیتی به سوی معترضان پرتاب کرده بودند.
پس از کشته‌شدن او، خانواده‌اش با محدودیت‌های شدید امنیتی روبه‌رو شدند. پیکر امیررضا در فضایی آکنده از فشار و سکوت امنیتی به خاک سپرده شد و بنا بر گزارش‌ها، به خانواده اجازه ثبت عکس و فیلم از مراسم خاکسپاری داده نشد. این محدودیت‌ها همچنین امکان برگزاری مراسم عزاداری درخور را از خانواده گرفت. بعدها، مراسم نمادین ازدواج او به یاد جوانی برگزار شد که فرصت ساختن زندگی و رسیدن به آرزوهایش از او گرفته شد.
مزار امیررضا رستمی در آرامگاه دارالسلام اسلامشهر قرار دارد؛ آرامگاهی که یاد او را در دل خانواده و کسانی که داستان زندگی و مرگش را شنیده‌اند، زنده نگه می‌دارد.
در مراسم چهلم امیررضا، در ۲۹ بهمن، پدرش با اندوهی عمیق از فرزندش یاد کرد و گفت:
«یادتون باشه، سرباز و جان‌فدای وطن بود، هرگز نامش از دلم بیرون نمی‌ره، تا پرچم سه‌رنگ ایران رو بیارم بالای سرش و بگویم امیررضا، منزلت مبارک.»
این سخنان، روایت پدری است که داغ فرزند جوانش را بر دل دارد، اما نمی‌خواهد یاد او در سکوت و فراموشی گم شود. امیررضا رستمی، سرباز جوانی که تنها دو ماه تا پایان خدمتش فاصله داشت، در ۲۲ سالگی از میان خانواده‌اش رفت و نامش با روزهای پرالتهاب اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ گره خورد.
یاد امیررضا رستمی، سرباز جوان ایران، در خاطره خانواده و یادآورانش زنده خواهد ماند.
تو یوتوب سابسکرایب کن
تو اینستا سیو و ریپوست کن
تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم
نظرات
ارسال یک نظر