رد شدن به محتوای اصلی

پست ویژه

دیانا هاشمی؛ پرپرشده در ۱۵سالگی

  دیانا هاشمی رهقی، نوجوان ۱۵ساله اهل تهران، در روز ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات خیابانی دی‌ماه جان خود را از دست داد؛ دختری که هنوز در آغاز نوجوانی بود و زندگی‌اش می‌توانست سرشار از تجربه‌ها، رؤیاها و فرصت‌های پیش رو باشد.

حمید مهدوی؛ پهلوانِ نجات

 


حمید مهدوی، آتش‌نشان حرفه‌ای ۳۸ساله مشهد، ورزشکار و داور بین‌المللی راگبی بود؛ انسانی که در لحظه‌های خطر، نجات جان دیگران را بر امنیت خود مقدم می‌دانست.

او با روحیه‌ای مسئولیت‌پذیر، انضباطی مثال‌زدنی و عشقی عمیق به کار گروهی شناخته می‌شد؛ ویژگی‌هایی که در حرفه آتش‌نشانی و فعالیت ورزشی‌اش نیز جلوه داشتند.

شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴، برابر با ۸ ژانویه ۲۰۲۶، در جریان اعتراضات سراسری مشهد، حمید در نزدیکی کلانتری بلوار وکیل‌آباد به کمک معترضان زخمی شتافت. در ویدئویی که از آن شب منتشر شد، او دیده می‌شود که یک معترض مجروح را بر دوش گرفته و می‌کوشد او را از زیر رگبار گلوله نیروهای سرکوبگر دور کند. حمید، به‌جای آن‌که در برابر خطر عقب‌نشینی کند، برای نجات جان انسانی دیگر قدم به میدان گذاشت؛ اما خودش هدف گلوله قرار گرفت و با اصابت گلوله به گلویش، همان شب جان باخت.

تصویر او در حال حمل‌کردن مجروح، روایتی فراتر از یک لحظه است؛ تصویر انسانی که در میان صدای گلوله‌ها، رنج دیگری را دید و برای نجات او دست به کار شد. این صحنه به یکی از تصاویر ماندگار اعتراضات تبدیل شد و نام حمید را با شجاعت، انسان‌دوستی و همبستگی پیوند زد.

حمید در کنار حرفه آتش‌نشانی، ورزشکاری فعال و داور بین‌المللی راگبی بود. او در شبکه‌های اجتماعی نیز مخاطبان زیادی داشت و با حدود ۱۶ هزار دنبال‌کننده در اینستاگرام، ویدئوهای آموزشی، طنز و روایت‌هایی از تجربه‌های آتش‌نشانی منتشر می‌کرد. در زندگی روزمره، فردی مهربان و مسئولیت‌پذیر بود و روحیه کار تیمی، بخش جدایی‌ناپذیر شخصیتش به شمار می‌رفت.

چند ماه پیش از جان‌باختنش، حمید در یکی از پست‌های اینستاگرامی خود با لحنی شوخ نوشته بود: «دوست دارم شهید شوم اما زیباترین شهادت.» جمله‌ای که پس از آن شب تلخ، برای بسیاری معنایی متفاوت پیدا کرد؛ شبی که او در تلاش برای نجات جان یک انسان دیگر، جان خود را از دست داد.

پیکر حمید مهدوی در آرامستان تویه‌دروار، در شهرستان دامغان استان سمنان، به خاک سپرده شد؛ اما تصویر او در حال نجات یک مجروح، در حافظه کسانی باقی ماند که آن را دیدند و معنای ایستادن در کنار انسان آسیب‌دیده را در آن یافتند.

حمید مهدوی، آتش‌نشانی که زندگی حرفه‌ای‌اش را وقف نجات دیگران کرده بود، در آخرین شب زندگی‌اش نیز همان راه را ادامه داد. یاد او با تصویری گره خورده است که در آن، زیر آتش گلوله‌ها، انسانی زخمی را بر دوش می‌کشد؛ تصویری از شجاعت و همدلی که نامش را در یادها زنده نگه می‌دارد. 🥀


تو یوتوب سابسکرایب کن

تو اینستا سیو و ریپوست کن

تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم


نظرات

پست‌های پرطرفدار