مدال خونین قهرمان
نام علی آرمند با قدرت، جوانی و عشقی بیپایان به میهن گره خورده است؛ جوانی که در سن ۱۸ سالگی، بهجای آنکه روی سکوهای افتخار ایستاده و مدالهای بیشتری را بر گردن بیاویزد، هدف گلولههایی قرار گرفت که رویاهایش را نشانه رفته بودند.
آمنه شهبازی؛ صدایی در آبان ۹۸
آمنه شهبازی فرد حدود سیوچهار ساله و خانهدار بود. او مادر سه فرزند – دو پسر و یک دختر – بود و زندگیاش در سادهترین شکل خود ادامه مییافت. در روز ۲۷ آبان ۱۳۹۸، برای تهیه دارو برای فرزند بیمارش از منزل خارج شد.
در بازگشت، هنگام عبور از منطقهای که درگیری میان مردم و نیروهای امنیتی رخ داده بود، صحنهای دید که دلش به درد آمد: مجروحی که به کمک نیاز داشت.
او بیدرنگ به کمک مجروح رفت و مشغول بستن زخمش شد. اما از پشت، گلولهای مستقیم به گردنش اصابت کرد و زندگیاش خاموش شد. خانوادهاش چند روز ندانستند کجاست او، تا اینکه در بیمارستانی شناسایی شد. هنگام تحویل پیکر، مواردی مطرح شد که در جواز دفن آورده شده که او بر اثر شکستگی جمجمه مرده است، در حالی که جای گلوله در گردنش دیده شده بود.
آمنه مادری که در میانهی آشوب و درد، انتخاب کرد که انسانیتش را ترجیح دهد. وقتی جامعهای فراموش میکند که مادران هم قربانی میشوند، صدایشان را باید بلند کرد — تا نامشان زنده بماند.
با ما در کانال تلگرام پیشتازان راه آزادی ایران همراه باشید
نظرات
ارسال یک نظر