میلاد گچلو، مردی ۳۹ ساله و زحمتکش از تبار کردستان و ساکن مشکیندشت کرج بود. او که بهعنوان لولهکش گاز فعالیت میکرد و نان بازوی خویش را میخورد، در شامگاه پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، نتوانست در برابر ستم سکوت کند و به صفوف معترضان در کرج پیوست.
محمد گلریز، متولد دیماه ۱۳۷۴ و ساکن تهران، جوانی بود که شجاعت و مهربانیاش زبانزد همگان بود. در شامگاه ۱۹ دیماه، محمد به همراه دوست صمیمیاش، علیرضا صادقی، در خیابان اندرزگوی تهران شاهد صحنهای تکاندهنده بودند:
نیروهای سرکوبگر در حال ربودن دختری جوان بودند. محمد و علیرضا، بدون لحظهای تردید و برای نجات آن دختر، به سمت ماموران یورش بردند.
در این تقابل نابرابر، علیرضا با اصابت چهار گلوله و محمد با شلیک مستقیم دو گلوله به سینهاش به شدت زخمی شدند. پیکر نیمهجان آنها به بیمارستان نیاوران منتقل شد، اما جراحات به قدری عمیق بود که هر دو جان باختند.
محمد گلریز، که تمام زندگیاش سرشار از غیرت و فداکاری بود، جانش را فدای امنیت دیگری کرد تا نامش برای همیشه در تاریخ شجاعت این سرزمین ثبت شود.
نظرات
ارسال یک نظر