محمد صیدی؛ گلوله به نان‌آور

 

محمد صیدی، اهل سرپل‌ذهاب، یکی از همان مردمی بود که زندگی را با رنج شناخت و با ایستادگی معنا کرد. سرپرست خانواری که سال‌ها زیر فشار معیشت، بار مسئولیت سه خواهرش را بر دوش کشید و برای زنده ماندن، سرپل‌ذهاب را به مقصد کرج ترک کرد.

۱۸ دی ۱۴۰۴، محمد نه برای خشونت، که برای حق زندگی به خیابان آمد؛ بی‌سلاح، بی‌پناه، در میان مردم. پاسخ حاکمیت اما گلوله بود. شلیک مستقیم نیروهای حکومتی، نان‌آوری را نشانه گرفت که جرمش اعتراض به فقر و بی‌عدالتی بود.

محمد صیدی به شهادت رسید، اما خونش سندی شد بر این حقیقت که این قیام از دل نان و کرامت برمی‌خیزد؛ از مردمی که دیگر چیزی برای از دست دادن ندارند جز زنجیرها. راه محمد، راه ایستادگی است و این راه با خون شهیدان خاموش نمی‌شود.