عارف براتی، ۴۰ساله و دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، مجرد و ساکن شهرستان کوهچنار، معروف به چنارشاهیجان، در استان فارس بود. او مدیریت یک هایپرمارکت در این شهر را برعهده داشت و در زندگی حرفهای خود به فعالیت و کار مشغول بود؛ اما در کنار کار و زندگی روزمره، مخالفتش با جمهوری اسلامی را نیز آشکارا بیان میکرد.
مائده مرادیکیا، ۲۲ ساله، اهل تهران، نماد جوانانی بود که آزادی را نه در تماشای دورنما، بلکه در صف اول مبارزه جستند.
در روز جمعه ۱۹ دیماه ۱۴۰۴، هنگامی که خیابانهای تهران به میدان آزادیخواهی بدل شده بود، مائده با شجاعت در اعتراضات سراسری شرکت کرد تا صدای نسل خود باشد. در محله ستارخان تهران، جایی که مردم مقاومت را به نمایش گذاشتند، مزدوران خامنهای پاسخ پایمردی او را با شلیک مستقیم به سر دادند و او را به شهادت رساندند.
مائده تنها یک نام در آمار نبود؛ او جوانی ۲۲ ساله بود که تازه طعم زندگی گرفته بود و با باور به ایرانِ آزاد، خود را وقف قیامی کرد که از دل مردم برخاسته بود. شهادت مائده مرادیکیا وجدانهای بیدار را به یاد آورد که آزادی هزینه دارد و جوانان این سرزمین، برای رسیدن به آن، جانهای خویش را فدا کردند.
امروز یاد و نام این شهید راه آزادی همچنان در دلهای آزادیخواهان زنده است و بهعنوان سندی بر مقاومت بیوقفه نسل جوان ایران در برابر سرکوبهای بیرحمانه به یادگار مانده است.
نظرات
ارسال یک نظر