میلاد گچلو، مردی ۳۹ ساله و زحمتکش از تبار کردستان و ساکن مشکیندشت کرج بود. او که بهعنوان لولهکش گاز فعالیت میکرد و نان بازوی خویش را میخورد، در شامگاه پنجشنبه ۱۸ دیماه ۱۴۰۴، نتوانست در برابر ستم سکوت کند و به صفوف معترضان در کرج پیوست.
رضا شریفی، فرزند ۴۴ ساله اراک و کاسبی خوشنام، نوزدهم دیماه ۱۴۰۴ را به تاریخ پیوند زد. ساعت ۲۰:۱۵ شب، مقابل بیمارستان ولیعصر اراک، جایی که قرار بود پناه دردمندان باشد، رضا اولین کسی بود که هدف شلیک مستقیم قرار گرفت.
اصابت گلوله جنگی به پهلوی او، آغازگر کشتاری تلخ در اراک بود. با وجود انتقال سریع به اتاق عمل، جراحت چنان عمیق بود که پیکر خسته این کاسبِ شریف تاب نیاورد و جاودانه شد. رضا که با تحصیلات دیپلم و شغلی آزاد، زندگی سادهای داشت، حالا در خاک آرام روستای قانیاروق آرمیده است؛ جایی که مزارش سندی زنده بر آغاز جنایت در قلب اراک است. او نرفت که فراموش شود، او رفت تا اولین شعله ایستادگی در شهرش باشد.
نظرات
ارسال یک نظر