عارف براتی؛ پای حرفش ایستاد

 

عارف براتی، ۴۰ساله و دارای مدرک کارشناسی ارشد مدیریت دولتی، مجرد و ساکن شهرستان کوهچنار، معروف به چنارشاهیجان، در استان فارس بود. او مدیریت یک هایپرمارکت در این شهر را برعهده داشت و در زندگی حرفه‌ای خود به فعالیت و کار مشغول بود؛ اما در کنار کار و زندگی روزمره، مخالفتش با جمهوری اسلامی را نیز آشکارا بیان می‌کرد.

عارف از جمله افرادی بود که در سال‌های گذشته در اعتراضات علیه حکومت حضور داشت. بر اساس گزارش‌های منتشرشده، او در اعتراضات سال ۱۴۰۱ شرکت کرد و بازداشت شد. در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ نیز بار دیگر در صحنه حضور یافت و در صفحات اجتماعی خود، مواضع سیاسی‌اش را بیان می‌کرد. 

آخرین پیام؛ صدایی برای مردم ایران

عارف براتی در آخرین استوری اینستاگرام خود نوشته بود:

«الان دیگه وقت استوری گذاشتن نیست. اونایی که باید می‌دیدن، دیدن و اونایی که باید می‌شنیدن، شنیدن. تاریخ ما رو قضاوت خواهد کرد. نه نون به نرخ روز خوردم، نه شرفمو به پول و منافع شخصی فروختم، الانم اگه اعتراضی دارم بخاطر مردم ایران هست.»

این پیام، بیانگر موضعی بود که عارف می‌خواست بر آن تأکید کند: اینکه اعتراضش را نه برای منفعت شخصی، بلکه به گفتهٔ خودش، برای مردم ایران مطرح می‌کرد. جملهٔ پایانی او دربارهٔ داوری تاریخ، پس از مرگش معنایی تلخ‌تر پیدا کرد؛ پیامی که در واپسین روزهای زندگی‌اش منتشر شد و اکنون بخشی از روایت زندگی اوست.

شامگاه خونین چنارشاهیجان

شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی ۱۴۰۴، برابر با ۸ ژانویهٔ ۲۰۲۶، عارف براتی در بلوار خمینی شهر چنارشاهیجان هدف تیراندازی قرار گرفت. طبق گزارش‌های منتشرشده، تک‌تیراندازی از بالای یک ساختمان با گلولهٔ جنگی مستقیم به سر او شلیک کرد. عارف جان باخت و نامش در میان نخستین کشته‌شدگان آن شهر در جریان اعتراضات آن روزها قرار گرفت.

مرگ او، خانواده و نزدیکانش را با فقدانی سنگین روبه‌رو کرد. گزارش‌ها همچنین حاکی است که نیروهای حکومتی برای حدود یک هفته خانوادهٔ او را تحت فشار قرار دادند تا پیکر را تحویل نگیرند، پوستر چاپ نکنند و مراسم خاکسپاری را محدود برگزار کنند.

با وجود این فشارها، پیکر عارف براتی در ۲۵ دی ۱۴۰۴ در آرامستان شهر چنارشاهیجان به خاک سپرده شد.

نامی که در خاطره‌ها می‌ماند

عارف براتی، مدیر یک فروشگاه بزرگ و فارغ‌التحصیل مدیریت دولتی، در ۴۰سالگی جان خود را از دست داد. زندگی او از فعالیت‌های روزمره و مسئولیت شغلی تا حضور در اعتراضات و بیان آشکار دیدگاه‌های سیاسی‌اش امتداد داشت.

آخرین پیامش دربارهٔ مردم ایران و داوری تاریخ، بخشی از یادگار او برای خانواده، دوستان و کسانی است که زندگی‌اش را دنبال می‌کنند. یاد عارف براتی با مواضعی که بیان کرد، با آخرین نوشته‌اش و با حوادث تلخ شامگاه ۱۸ دی ۱۴۰۴ در چنارشاهیجان گره خورده است.

نام و یاد عارف براتی جاودان باد.

تو یوتوب سابسکرایب کن

تو اینستا سیو و ریپوست کن

تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم