علیرضا احمدی بابادی؛ خون شهرکرد

 

علیرضا احمدی بابادی، شهروند ۳۸ ساله، مجرد و از اهالی شهرکرد در استان چهارمحال و بختیاری و از مردم لُر بود که در جریان اعتراضات مردمی دی‌ماه ۱۴۰۴ جان باخت.

علیرضا در شهرکرد زندگی می‌کرد و برای گذران زندگی به کار نقاشی ساختمان مشغول بود. نزدیکان و آشنایانش از او به‌عنوان انسانی متین، مهربان و شجاع یاد کرده‌اند؛ جوانی که زندگی ساده‌ای داشت و مانند بسیاری از مردم ایران، در روزهای خیزش و اعتراضات سراسری به خیابان آمد.

در جریان اعتراضات مردمی در دی‌ماه ۱۴۰۴، شهرکرد نیز شاهد حضور مردم معترض بود. علیرضا احمدی بابادی در روز ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرکرد در میان مردم حضور داشت که نیروهای حکومتی با شلیک مستقیم گلوله جنگی به سوی معترضان، او را هدف قرار دادند.

علیرضا بر اثر اصابت گلوله جان خود را از دست داد و به یکی از جان‌باختگان قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ تبدیل شد.

مرگ او تصویری دیگر از سرکوب خونین معترضان در شهرکرد و دیگر شهرهای ایران بود؛ جایی که مردم برای اعتراض به وضعیت موجود به خیابان آمدند و با گلوله پاسخ گرفتند.

علیرضا احمدی بابادی تنها ۳۸ سال داشت. مجرد بود، با دسترنج خود و از راه نقاشی ساختمان زندگی می‌کرد و مانند هر انسان دیگری آرزوها و امیدهایی برای آینده داشت؛ اما گلوله نیروهای حکومتی به زندگی او پایان داد.

یاد علیرضا در میان مردم شهرکرد و در حافظه قیام دی‌ماه ۱۴۰۴ باقی خواهد ماند؛ نام جوانی که در روزهای خیزش مردم ایران جان خود را از دست داد و خونش به بخشی از تاریخ مبارزه مردم برای آزادی تبدیل شد.

علیرضا احمدی بابادی در ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در شهرکرد جان باخت؛ اما نام و یاد او در کنار جان‌باختگان راه آزادی ماندگار است.