شمشاد اخلاصی سرباز وطن

 

شمشاد اخلاصی علی‌قیارلو، جوان ۳۶ ساله از ترک‌های قشقایی و اهل شهرستان اقلید استان فارس، یکی از جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ بود؛ مردی که در روزهای پرالتهاب قیام، در کنار مردم ایستاد و سرانجام با شلیک مستقیم نیروهای حکومتی، جان خود را از دست داد.

شمشاد در ۲۰ دی‌ماه ۱۳۶۷ متولد شده بود و تنها یک روز با رسیدن به ۳۷ سالگی فاصله داشت؛ اما در شامگاه زندگی‌اش، در حالی که هنوز آرزوها و سال‌های بسیاری پیش رویش بود، در خیابان‌های شیراز هدف گلوله قرار گرفت.

او از مردم قشقایی و اهل اقلید بود؛ مردمی با پیشینه‌ای ریشه‌دار و تاریخی که نام شمشاد نیز به عنوان یکی از فرزندان این سرزمین، با روزهای خونین اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ گره خورد.

در ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان تجمعات اعتراضی در منطقه میانرود شیراز، شمشاد در میدان قهرمانان این شهرک حضور داشت. نیروهای امنیتی به سوی معترضان شلیک مستقیم کردند و دو گلوله جنگی به ناحیه قلب و ریه او اصابت کرد.

گلوله‌ها قلب مردی را هدف گرفتند که برای اعتراض به وضعیت مردم و آینده وطنش به خیابان آمده بود.

شمشاد در مسیر انتقال به بیمارستان، هنگامی که شدت جراحاتش را احساس می‌کرد، آخرین سخنان خود را بر زبان آورد؛ سخنانی که تصویری روشن از انگیزه حضور او در اعتراضات به دست می‌دهد. او از دوستش خواست اجازه ندهند پس از مرگ، حقیقت حضورش تحریف شود و تأکید کرد که برای مردم به خیابان آمده است.

«اجازه ندهید مرا به عنوان بسیجی معرفی کنند؛ من برای مردم رفتم و سرباز وطن هستم.»

این جمله، آخرین پیام شمشاد بود؛ پیامی که از زبان مردی مجروح در آخرین لحظات زندگی بر جای ماند و نشان داد که او خود را در کنار مردم و برای مردم می‌دید.

شمشاد بر اثر شدت جراحات ناشی از اصابت گلوله جان باخت. اما فشارها بر خانواده او حتی پس از مرگش نیز پایان نیافت. بنا بر گزارش‌های منتشرشده، نهادهای امنیتی برای تحویل پیکر او از خانواده تعهد گرفتند که مراسم عمومی برگزار نکنند.

سرانجام پیکر شمشاد اخلاصی علی‌قیارلو به زادگاهش منتقل شد و در آرامستان شهرستان اقلید به خاک سپرده شد؛ در حالی که خانواده و نزدیکانش با داغ سنگین از دست دادن او روبه‌رو بودند.

شمشاد تنها یک روز با تولد ۳۷ سالگی فاصله داشت. شاید اگر آن گلوله‌ها شلیک نمی‌شدند، امروز خانواده‌اش تولد او را جشن می‌گرفتند؛ اما ۱۹ دی‌ماه برای آنان به روزی تبدیل شد که نام شمشاد با خون و اعتراض و ایستادگی گره خورد.

او رفت، اما آخرین خواسته‌اش باقی ماند: حقیقت حضورش در کنار مردم فراموش نشود.

شمشاد اخلاصی علی‌قیارلو، فرزند ایل قشقایی و اهل اقلید، در خیابان‌های شیراز جان باخت؛ اما آخرین سخنانش همچنان گواهی است بر انتخابی که در آخرین روزهای زندگی خود کرد.

او خود گفت برای مردم رفته است؛ و نامش در شمار جان‌باختگان اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، به عنوان مردی که خود را «سرباز وطن» می‌دانست، باقی ماند.

یاد و نام شمشاد اخلاصی علی‌قیارلو گرامی باد.

یاد و نام او گرامی باد.

تو یوتوب سابسکرایب کن

تو اینستا سیو و ریپوست کن

تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم