مریم؛ مادر ایستاده

 

یاد مریم براتی، جان‌باخته خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴

مریم براتی، زن ۶۳ ساله ساکن فردیس کرج، مادر چهار فرزند و مادربزرگ چهار نوه بود؛ زنی از میان مردم که در روزهای خیزش و اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴، در کنار جوانان معترض ایستاد و جان خود را از دست داد.

مریم برای خانواده و نزدیکانش مادری فداکار و دلسوز بود؛ اما در روزهایی که خیابان به صحنه اعتراض مردم علیه سرکوب و استبداد تبدیل شده بود، دلش با جوانانی بود که برای آینده‌ای آزاد به خیابان آمده بودند.

در شامگاه ۱۹ دی‌ماه ۱۴۰۴، مریم در جریان تجمعات اعتراضی در بلوار طالقانی فردیس کرج حضور یافت. او زنی ۶۳ ساله بود، اما سن و سال نتوانسته بود او را از ایستادن در کنار مردم و جوانان معترض بازدارد.

مریم تنها یک شب پیش از آن، در ۱۸ دی‌ماه، برای معترضان آش نذری پخته بود. این تصویر، چهره انسانی زنی را نشان می‌دهد که پیش از آنکه به خیابان بیاید، با دست‌های یک مادر برای جوانانی که در میدان اعتراض بودند، غذا آماده کرده بود؛ و شب بعد، خود در کنار همان جوانان در خیابان ایستاد.

اما شامگاه ۱۹ دی، گلوله‌های نیروهای سرکوبگر زندگی او را هدف گرفت.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده و روایت خانواده، مریم براتی بر اثر شلیک مستقیم نیروهای سرکوبگر و اصابت دو گلوله جنگی، یکی به ناحیه پا و دیگری به سینه، به‌شدت مجروح شد. او در حالی که جراحات سنگینی برداشته بود، به داخل آمبولانس منتقل شد، اما شدت جراحات اجازه نداد زنده بماند و در همان آمبولانس جان باخت.

مریم، مادری که شب پیش برای معترضان آش پخته بود، شب بعد در کنار آنان ایستاد و سرانجام خود به یکی از جان‌باختگان خیزش مردم ایران تبدیل شد.

او چهار فرزند و چهار نوه داشت؛ خانواده‌ای که از آن شب به بعد، جای خالی مادر و مادربزرگشان را با خاطره زنی به یاد می‌آورند که در لحظه انتخاب، در خانه نماند و در کنار مردم ایستاد.

نام مریم براتی با خیابان‌های فردیس کرج و خیزش دی‌ماه ۱۴۰۴ گره خورد؛ زنی که در ۶۳سالگی، در کنار جوانان ایستاد و با گلوله نیروهای سرکوبگر جان باخت.

یاد مریم براتی، مادر ایستاده، گرامی باد؛ یاد زنی که در شب خیزش، کنار مردم ماند و جان خود را در راه آزادی ایران فدا کرد.