یاشار؛ گلوله‌ای در سینه

 

با یاد شهید راه آزادی یاشار نورمحمدزاده

یاشار نورمحمدزاده، ۴۱ساله، یکی از جان‌باختگان قیام سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بود؛ مردی از تبریز که در پرند زندگی می‌کرد و با کار و تلاش، زندگی خود را می‌ساخت.

یاشار صاحب یک تولیدی لباس بود؛ انسانی زحمتکش که مانند هزاران ایرانی دیگر، زندگی و آینده‌ای برای خود و خانواده‌اش ساخته بود. اما در روزهایی که مردم ایران برای اعتراض و آزادی به خیابان‌ها آمدند، او نیز در کنار مردم ایستاد.

روز جمعه ۱۹ دی ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات در شهر پرند، گلوله نیروهای مسلح جمهوری اسلامی به سینه یاشار اصابت کرد و زندگی او را در ۴۱سالگی به پایان رساند.

یک گلوله، قلب مردی را هدف گرفت که می‌توانست سال‌های بیشتری زندگی کند، کار کند، خانواده‌اش را ببیند و آینده‌اش را بسازد؛ اما سرکوب، زندگی او را در خیابان متوقف کرد.

پس از جان‌باختن یاشار، پیکر او در میان انبوه پیکرهای جان‌باختگان به مرکز پزشکی قانونی کهریزک منتقل شد؛ پیکری که مانند بسیاری دیگر، در کیسه‌ای سیاه قرار گرفته بود.

چهار روز بعد، پدر یاشار برای تحویل گرفتن پیکر فرزندش به بهشت زهرا تهران رفت. او پیکر یاشار را تحویل گرفت و راهی تبریز شد؛ به سوی وادی رحمت، جایی که قرار بود یاشار در کنار مادرش آرام بگیرد؛ مادری که سی سال پیش از دنیا رفته بود.

چهار دهه زندگی، با یک گلوله به پایان رسید؛ اما نام یاشار در حافظه مردم باقی ماند.

او از پرند برخاست و به تبریز بازگشت؛ به خاک مادری که سه دهه پیش از او رفته بود. پدری ماند و فرزندی که دیگر بازنمی‌گشت؛ و مزاری که حالا یادآور دو نسل از یک خانواده است.

یاشار نورمحمدزاده، یکی از جان‌باختگان قیام ۱۴۰۴، در راه آزادی مردم ایران جان باخت؛ اما گلوله‌ای که سینه او را شکافت، نتوانست نام و یادش را خاموش کند.

یاد یاشار و همه جان‌باختگان راه آزادی ایران گرامی باد

یاد و نام او گرامی باد