پست ویژه
- دریافت پیوند
- فیسبوک
- X
- ایمیل
- سایر برنامهها
احسان فتاحیان؛ بیهراس تا پای مرگ
احسان فتاحیان، در نوشتهها و سخنانش از مرگ نمیهراسید؛ او مسئله را نه خودِ مرگ، بلکه «دلایل مرگ» میدانست. سخنانی که در واپسین روزهای زندگیاش، تصویری روشن از نگاه و ایستادگی او بر جای گذاشت.
او درباره مسئله کردستان نوشته بود:
«اگر به گمان زورورزان و حاکمان، مرگ من موجب حذف مسئلهای به نام مسئله کردستان خواهد شد، باید گفت زهی خیال باطل. نه مردن من و نه هزاران چون من، مرهمی بر این درد بیدرمان نخواهد بود و چهبسا آتش آن را شعلهورتر خواهد نمود.»
و در سخنی دیگر، در برابر نزدیک شدن مرگ چنین گفت:
«هرگز از مرگ نهراسیدهام، حتی اکنون که آن را در قریبترین فضا و صمیمانهترین زمان، در کنار خویش حس میکنم. آن را میبویم و بازش میشناسم، چرا که آشناییست دیرینه به این ملت و سرزمین. نه با مرگ که با دلایل مرگ سر صحبت دارم.»
با وجود اعتراضهای داخلی و بینالمللی و درخواست سازمانهایی از جمله عفو بینالملل برای توقف اجرای حکم، احسان فتاحیان بامداد چهارشنبه ۲۰ آبان ۱۳۸۸ در زندان مرکزی سنندج اعدام شد.
اجرای حکم او در شرایطی صورت گرفت که سازمانها و نهادهای حقوقبشری نسبت به روند دادرسی پرونده، گزارشهای مربوط به شکنجه و تبدیل حکم ده سال زندان به مجازات اعدام اعتراض کرده بودند.
نام احسان فتاحیان همچنان در حافظه کسانی باقی مانده است که پرونده او را از منظر حقوقبشر، آزادیهای سیاسی و حق برخورداری از دادرسی عادلانه دنبال میکنند؛ نامی که همراه با پرسشی ماندگار باقی است:
نه با مرگ، که با دلایل مرگ باید سخن گفت.
یاد احسان فتاحیان گرامی باد
تو یوتوب سابسکرایب کن
تو اینستا سیو و ریپوست کن
تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم
پستهای پرطرفدار
آتنا حسینیان؛ مادری که برای آزادی قربانی شد
- دریافت پیوند
- فیسبوک
- X
- ایمیل
- سایر برنامهها

نظرات
ارسال یک نظر