قلبی که برای آزادی ایستاد
کیاوش میرقاسمی، جوان ۱۸ساله اهل گرگان، یکی از جان‌باختگان اعتراضات مردمی دی‌ماه ۱۴۰۴ بود؛ جوانی که زندگی کوتاهش با آرزوها، دوستی‌ها و امیدهای یک نسل گره خورده بود.
ندا داد؛ روز خوب می‌آید
ندا قاسمی، مادر ۳۴ساله، یکی از جان‌باختگان اعتراضات مردمی دی‌ماه ۱۴۰۴ بود؛ زنی که زندگی‌اش با رنج و فقدان گره خورده بود، اما نامش در پایان به بخشی از خاطره مقاومت و امید مردم تبدیل شد.
پنج‌شنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، ندا در جریان اعتراضات در شهرک اندیشه تهران هدف شلیک نیروهای مسلح جمهوری اسلامی قرار گرفت. بنا بر روایت‌های منتشرشده، او از پشت سر با اصابت دو گلوله جنگی جان خود را از دست داد.
ندا فروشنده یکی از فروشگاه‌های افق کوروش بود و در کنار همه مسئولیت‌های زندگی، مادر دختری به نام فاطمه نیز بود. اما سرنوشت، پیش از آن نیز فقدان‌های سنگینی را در زندگی او رقم زده بود. ندا در کودکی مادرش را از دست داد و هنگامی که تنها ۱۵ سال داشت، پدرش نیز از دنیا رفت.
اکنون سال‌ها بعد، دخترش فاطمه در همان سن ۱۵سالگی، با فقدانی تلخ و جانکاه روبه‌رو شد؛ او مادرش ندا را از دست داد. تکرار این اندوه در زندگی یک خانواده، روایت تلخی است که نام ندا قاسمی را با دردی عمیق در حافظه اطرافیانش ثبت کرده است.
حوالی ساعت چهار بامداد روز جمعه ۱۹ دی‌ماه، خانواده ندا پیکر عزیزشان را در پتو پیچیدند و با خودروی شخصی به ابهر، زادگاه و محل زندگی پدری او در استان زنجان، منتقل کردند. همان روز، پیکر ندا در کنار مزار پدرش به خاک سپرده شد؛ دختری که سال‌ها پیش پدرش را از دست داده بود، این‌بار خود در کنار او آرام گرفت.
اما بر سنگ مزار ندا، جمله‌ای نوشته شد که از مرز اندوه فراتر می‌رود و صدای امیدی است که از دل رنج برخاسته است:
«تا جایی که یادمه این خاک همیشه ندا می‌داد یه روز خوب میاد.»
ندا قاسمی دیگر در کنار دخترش نیست، اما نام او با داستان مادری جوان، با زندگی‌ای سرشار از فقدان و با آخرین امیدی که بر سنگ مزارش نقش بسته، باقی می‌ماند.
ندا رفت، اما ندای امیدش باقی است؛ این خاک هنوز ندا می‌دهد: روز خوب می‌آید. 🥀
تو یوتوب سابسکرایب کن
تو اینستا سیو و ریپوست کن
تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم
نظرات
ارسال یک نظر