رد شدن به محتوای اصلی

پست ویژه

اعدام دو جوان در زندان دستگرد اصفهان

 بامداد سه‌شنبه ۱۲ آبان ۱۴۰۵، امیرحسین ابراهیمی، جوان ۲۰ ساله و دانشجوی رشته پزشکی، و امیرحسین ملکی در زندان دستگرد اصفهان اعدام شدند. خبرگزاری میزان، وابسته به قوه قضاییه رژیم، اجرای حکم اعدام این دو زندانی را تأیید کرد و آنان را به دست‌داشتن در وقایع ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴ در میدان علیخانی اصفهان متهم کرد.

سحر فرد؛ قهرمان تا آخرین نفس

 


سحر فرد، معروف به زینب فرد، قهرمان پیشین تکواندوی زنان ایران، مربی و داور رسمی ورزش، از جان‌باختگان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴ بود؛ زنی ورزشکار و پرتلاش که زندگی‌اش را با آموزش، تمرین و پرورش توانمندی زنان پیوند زده بود و در ۳۷سالگی، در جریان اعتراضات مردمی جان خود را از دست داد.

سحر در اردیبهشت ۱۳۶۷ در ورامین متولد شد. از کودکی به ورزش علاقه داشت و مسیر ورزشی خود را با ژیمناستیک آغاز کرد. اما استعداد و پشتکارش او را به دنیای تکواندو کشاند؛ رشته‌ای که در آن توانست به مقام قهرمانی استان تهران و نایب‌قهرمانی کشور دست پیدا کند. موفقیت‌های ورزشی‌اش زمینه دعوت او به اردوی تیم ملی زنان را فراهم کرد؛ افتخاری که حاصل سال‌ها تمرین، انضباط و تلاش بود. با این حال، بنا بر روایت‌های منتشرشده، شرایط حاکم بر فدراسیون در آن دوره باعث شد از ادامه حضور در مسیر تیم ملی کناره‌گیری کند.

اما سحر از ورزش دست نکشید. او راه دیگری برای ادامه فعالیت و اثرگذاری برگزید: آموزش و پرورش نسل تازه‌ای از زنان ورزشکار. به‌عنوان مربی و داور رسمی تکواندو فعالیت کرد و در رشته‌های پومسه، تی‌آرایکس، پیلاتس، سی‌ایکس و بدنسازی نیز به آموزش زنان پرداخت. سالن‌های تمرین برای او تنها محل ورزش نبودند؛ فضایی بودند برای تقویت اعتمادبه‌نفس، اراده و توانایی زنانی که می‌خواستند قوی‌تر و مستقل‌تر باشند.

سحر در شبکه‌های اجتماعی نیز ویدیوهایی از تمرین‌های ورزشی خود منتشر می‌کرد؛ از جمله تصاویری بدون حجاب اجباری. او با حضور فعال و بی‌پروای خود در عرصه ورزش، بخشی از زندگی و انتخاب‌هایش را به نمایش می‌گذاشت و نشان می‌داد که ورزش و توانمندی زنان، بخش جدایی‌ناپذیر هویت اوست.

سحر مادر یک دختر بود؛ مادری که در کنار مسئولیت‌های خانوادگی، مسیر ورزشی و حرفه‌ای خود را نیز با جدیت دنبال می‌کرد. زندگی او آمیزه‌ای از عشق به ورزش، تلاش برای پیشرفت و آموزش زنان بود؛ زندگی‌ای که ناگهان در شامگاه پنجشنبه ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، در جریان اعتراضات مردمی، با شلیک گلوله پایان یافت.

بر اساس گزارش‌های منتشرشده، سحر در حوالی میدان کلانتری قرچک حضور داشت؛ هرچند برخی گزارش‌ها از اسلامشهر نام برده‌اند. بنا بر روایت نزدیکانش، گلوله جنگی تک‌تیراندازان به ناحیه شقیقه او اصابت کرد و جانش را گرفت. گفته شده است که او از نخستین جان‌باختگان آن شب در منطقه، پس از قطع سراسری اینترنت، بود.

آنچه از آن شب به خانواده سحر بازگشت، بنا بر روایت نزدیکانش، تنها یک لنگه کفش ورزشی خون‌آلود بود؛ یادگاری تلخ از زنی که سال‌ها با همان پاها در میدان‌های ورزشی ایستاده، تمرین کرده و به دیگران آموخته بود چگونه استوار بمانند.

سحر فرد، قهرمان تکواندو، مربی و داور ورزش، مادر یک دختر و زنی که بخش بزرگی از زندگی خود را وقف ورزش و آموزش زنان کرده بود، در اعتراضات دی‌ماه ۱۴۰۴ جان باخت. نام او در یادها نه فقط به‌عنوان یک قهرمان ورزشی، بلکه به‌عنوان زنی پرتلاش و مادری که زندگی‌اش ناتمام ماند، باقی خواهد ماند.

یاد سحر فرد گرامی؛ زنی که سال‌ها در میدان ورزش ایستاد و سرانجام در یکی از روزهای پرخون قیام، زندگی‌اش به پایان رسید.


تو یوتوب سابسکرایب کن

تو اینستا سیو و ریپوست کن

تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم


نظرات

پست‌های پرطرفدار