محمد اسماعیلی؛ جاودانه در دزفول

 

تاریخ مبارزات مردم ایران سرشار از نام جوانانی است که با اشتیاق به زندگی و آینده، سینه خود را در برابر ظلم سپر کردند. محمد اسماعیلی، جوان ۳۲ ساله ساکن دزفول و از کارکنان شرکت تولید و بسته‌بندی «عقاب»، یکی از همین چهره‌های تابناک است.

او که دلی پر از شور زندگی داشت و دل‌بسته دنیای موتورهای سنگین و موتورسواری بود، تنها به فاصله یک هفته پیش از تولد ۳۳ سالگی‌اش، تمام آرزوهایش را ناتمام گذاشت و جانش را فدا کرد.

در شب ۱۸ دی‌ماه، محمد نخستین جان‌باخته اعتراضات در دزفول نام گرفت. او در ابتدا از ناحیه پا هدف اصابت گلوله‌های شاتگان قرار گرفت و به سختی توان حرکت داشت. با وجود آن‌که همراهانش از او خواستند به خانه بازگردد—چرا که با آن وضعیت توان دویدن یا دفاع از خود را نداشت—او شجاعانه در خیابان ماند و صف معترضان را تنها نگذاشت. ساعتی بعد، تک‌تیراندازی که مقابل پایگاه بسیج مستقر بود، با اسلحه کلاشینکف از پشت، قلب محمد را هدف گرفت و او در همان محل به شهادت رسید.

نهادهای امنیتی سه روز پیکر او را نزد خود نگه داشتند و سپس با خفقان و شتاب‌زدگی شدید، به خانواده‌اش اعلام کردند که تنها با حضور تعداد محدودی از اطرافیان و ظرف نیم ساعت برای خاک‌سپاری حاضر شوند. سرانجام پیکر پاک محمد ساعت ۳ بامداد و تحت تدابیر شدید امنیتی در «شهیدآباد دزفول» به خاک سپرده شد. محمد مجرد بود، اما نام و حماسه پایداری‌اش تا ابد در حافظه جمعی این مرز و بوم زنده خواهد ماند.

تو یوتوب سابسکرایب کن

تو اینستا سیو و ریپوست کن

تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم