علیرضا؛ نامی در مسیر آزادی

 

نامش علیرضا کوچکی بود؛ جوانی ۲۰ تا ۲۲ ساله که در شب ۱۸ دی‌ماه ۱۴۰۴، هم‌گام با موج خروشان اعتراضات سراسری و قیام آزادی‌خواهان، به خیابان‌های آبیک آمد تا صدای فردا باشد.

او اهل و ساکن همین شهر بود و قلبش برای همان خاکی می‌تپید که سرانجام خون پاکش را در آغوش کشید.

در همان شب تلخ، پیکر این جوان آزادی‌خواه هدف شلیک مستقیم و جان‌ستان گلوله‌های جنگی مأموران سرکوبگر قرار گرفت. علیرضا با نثار جان خویش، به عنوان نخستین شهید شهر آبیک در این قیام شناخته شد؛ نامی که از آن شب تا همیشه‌ی تاریخ، با شجاعت، ایستادگی و خشم برحق یک نسل گره خورده است. او رفت، اما خط سرخ پایداری‌اش تا روز آزادی ادامه خواهد داشت.

یادش گرامی و راهش پررهرو باد

تو یوتوب سابسکرایب کن

تو اینستا سیو و ریپوست کن

تو تلگرام لایک بزن تا صداش باشیم