مادری در جستجوی آزادی

 

اعظم اشرفی، زنی فداکار و مادری دلسوز و مهربان بود که داستان زندگی‌اش با رنج، تلاش و نهایت ایستادگی گره خورد. او ۱۲ سال پیش همسر خود را از دست داده بود و از آن زمان، به تنهایی بار سنگین مسئولیت بزرگ کردن و مراقبت از فرزندانش را بر دوش می‌کشید.

در تمام این سال‌ها، او برای خانواده‌اش هم مادر بود و هم پدر؛ زنی زحمت‌کش که با تمام وجود برای خوشبختی و آینده دختر و پسرش تلاش می‌کرد و در میان نزدیکان و آشنایان به عنوان مادری نمونه و مظهر فداکاری شناخته می‌شد.

اما دغدغه‌های اعظم تنها به درون خانه‌اش محدود نمی‌شد؛ او آرزوی آینده‌ای بهتر و روشن‌تر را برای فرزندانش و تمامی جوانان این مرز و بوم در سر داشت. همین آرمان و عشق به فردا، او را در روز ۱۹ دی سال ۱۴۰۴ به خیابان‌های اصفهان و میان صفوف مردم معترض کشاند. در جریان این اعتراضات مردمی در محل سه راه سیمین اصفهان، فضای شهر به شدت امنیتی شد.

بر اساس روایت‌های موثق از شاهدان عینی در صحنه، نیروهای امنیتی به سمت این مادر فداکار شلیک کردند. گلوله سنگین به ناحیه ران (سفیدی ران) او اصابت کرد و وی به شدت مجروح شد و روی زمین افتاد. بلافاصله پس از اصابت گلوله، دوستان، همرزمان و نزدیکانی که در صحنه حضور داشتند با شجاعت تمام پیکر غرق در خون او را سوار بر ماشین کردند تا هرچه سریع‌تر به بیمارستان برسانند. با وجود تلاش‌های بی‌وقفه و شتابان آن‌ها برای نجات جان او و رساندنش به مراکز درمانی، شدت خونریزی و جراحت وارده به قدری بالا بود که متأسفانه تلاش‌ها بی‌نتیجه ماند. این مادر فداکار جان خود را نثار کرد؛ او زنی قهرمان بود که در راه آزادی جان باخت. یاد این مادر شجاع و دلسوز که تا آخرین لحظه برای حق و آزادی ایستادگی کرد، همواره در دل‌ها زنده خواهد ماند.

تو یوتیوب سابسکرایب کن

تو اینستاگرام ریپوست و سیو کن

 تو تلگرام لایک کن 

تا نام اعظم زنده بماند