برای پسر مبارزم امیر ارشد تاج میر

صدام دیگه بگوش خودم هم نمی رسه
گنگم . لالم . خفه ام
چرا نمی تونم اسمت رو فریاد بکشم ؟ تو که همیشه کنار منی
درد استخوانهای له شدت . درد کبودیهای تنت
درد چشمهای بازت وقت مرگ . همه ی وجودم رو دردناک کرده. و صدای شکستن اونها . لحظه های سیاه . سرد و یکنواخت منو . سیاه تر .
صدای نفسهای خواهان زندگی ت از حلقوم له شده ت
در گوش من سمفونی دردیه . که امانم رو گرفته .
هیچ کس فریادرس نیست .
همه خودشون رو به خواب زدن . نمی خوان بیدار شن .
بذار بخوابن
چرا ؟ چون درد من .... فقط درد منه

برگرفته از فیسبوک خانم شهین مهین فر
fb/shahin.mahinfar

****
امیر ارشد تاج میر شهید راه آزادی درروز عاشورای سال 88 برای دفاع از چند دختر که توسط نیروهای انتظامی اسیر شده بودند با فداکاری جلو رفت و با آنها درگیر شد و در حالیکه دختران نجات یافتند خودش توسط همین نیروها به شکل فجیعی مورد ضرب و شتم قرار گرفت و بعد در حالیکه پیکر مجروحش کف خیابان افتاده بود با خودروی نیروی انتظامی سه بار از رویش رد شدند و به ضدانساني ترين شکل او را زیر چرخهای خودرو له کردند.
شرم بر جلاداني كه انسانها را سلاخي مي كنند!