طاها صفری، نوجوان ۱۵ ساله از ازنا، در جریان خیزش سراسری مردم ایران علیه دیکتاتوری ولایتفقیه، در روز ۱۱ دی ۱۴۰۴ با گلولهٔ مستقیم مزدوران خامنهای به شهادت رسید. طاها یکی از همان نسلهایی بود که رژیم از آن میترسد؛ نسلی جوان، آگاه و بیبازگشت که سکوت را شکست و به خیابان آمد تا حق زندگی آزاد را فریاد بزند.
او در حالی هدف گلوله قرار گرفت که هیچ سلاحی جز صدای اعتراض و ارادهٔ آزادی نداشت. رژیم پس از بهقتلرساندن این نوجوان، تلاش کرد با فشار و تهدید، حقیقت را پنهان کند؛ خانواده را وادار به سکوت کند و جنایت را «حادثه» جلوه دهد. اما خون طاها صفری سندی شد بر ماهیت جنایتکار رژیم آخوندی؛ سندی که نه پاک میشود و نه فراموش.
پیکر طاها با آثار شدید اصابت گلوله به خانواده تحویل داده شد؛ چهرهای که دیگر قابل شناسایی نبود. این جنایت، تصویری روشن از وحشت رژیم از نسل جوان و شورشی است.
طاها صفری رفت، اما راهی را باز کرد که با خون جوانان این سرزمین بسته نخواهد شد.
نام او امروز در کنار شهدای راه آزادی ایران میدرخشد؛ نماد نسلی که آزادی را زندگی کرد و برایش جان داد.
نظرات
ارسال یک نظر