شهید راه آزادی ابوالفضل امیرعطایی

 

خاموشی ستاره ای دیگر 

در آسمان ایرانزمین ستاره نوجوان دیگری خاموش شد . نوجوانی که متولد ۱۳۸۴ و تنها ۱۷ بهار از عمر او گذشته بود.

نوجوانی که برای آزادی جوانان دیگر این مرز و بوم و برای ساختن آینده ای بهتر برای مردم ایران روز ۳۰ شهریور ۱۴۰۱ در شهرری تهران به  خیابان رفت تا آزادی را فریاد کند، اما پاسداران ضحاک خونریز، سر و صورت او را نشانه گرفته و متلاشی نمودند.

ابوالفضل امیرعطایی، نزدیک به ۸ ماه در اغما بسر برد. زمانی که به هوش آمد و توانست انگشتان خود را تکان داده و چشمانش را باز کند، خوشحالی عجیبی، سراسر وجود مادرش را فراگرفت. اما نمی دانست که واپسین روزها و حیات فرزندش را می بیند. 

این خوشحالی طولی نکشید و روز جمعه ۵ خرداد ۱۴۰۲ ابوالفضل هم به دیگر یاران خود مانند نیکا شاکرمی، پگاه، غزاله، یلدا، میلاد و ... پیوست.

فریاد جگرخراش مادرش در آخرین لحظه این بود: 

ماهم رفت، ماهت بمیرد آسمان 

ما نیز همراه با مادر ابوالفضل فریاد می کنیم:

خامنه‌ای ضحاک می کشیم زیر خاک