وداع با فائزه مستعان

 

فائزه مستعان، دختر ۲۰ ساله‌ای که متولد مهرماه ۱۳۸۴ بود، در جریان اعتراضات سراسری دی‌ماه ۱۴۰۴، به چهره‌ای فراموش‌نشدنی در تاریخ مبارزات کرج تبدیل شد.

در شامگاه ۱۸ دی‌ماه، در حالی که خیابان‌های فردیس شاهد حضور پرشور جوانانی چون او بود، اصابت مستقیم گلوله‌ی جنگی سلاح کلاشینکف به ناحیه‌ی سینه‌ی فائزه، این جانِ جوان را در اوج نوجوانی و در آستانه ورود به دهه سوم زندگی‌اش ستاند.

تراژدی جان‌باختن فائزه زمانی ابعادی تکان‌دهنده‌تر به خود گرفت که روایتی از شب حادثه منتشر شد. مادر داغدیده‌ی او، پس از آنکه با پیکر بی‌جان و غرق در خون دخترش مواجه شد، در میانه‌ی بهت و ناباوری، او را به خانه منتقل کرد. آن شبِ هولناک، مادری که تمام آرزوهایش را در چشمان بسته‌ی دخترش می‌دید، پیکر سرد فائزه را تا سپیده‌ی صبح در آغوش فشرد و با او مویه کرد؛ وداعی خصوصی و غریبانه پیش از آنکه تنِ فائزه را به خاک بسپارند.

این فشار روانی غیرقابل‌تحمل و سوگ عظیم، سرانجام مادر فائزه را پس از مراسم خاکسپاری از پا درآورد و او بر اثر شدت شوک عصبی به حالت کما رفت. فائزه مستعان که جان خود را برای آزادی فدا کرد، اکنون نه تنها نمادی از مظلومیت نسل جوان ایران، بلکه گواهی بر ابعاد عمیق فاجعه‌ای است که خانواده‌های بسیاری را در این مرز و بوم به خاک سیاه نشانده است. نام او در میان جان‌باختگان فردیس، به عنوان فصلی سرخ از مقاومت باقی خواهد ماند.